Lord of the Rings SBG, η πρώτη επαφή.

Εχθές έπαιξα επιτέλους τις πρώτες μου μάχες στην Μέση Γη και οι πρώτες μου εντυπώσεις για το παιχνίδι είναι τουλάχιστον θετικές!

Καταρχήν να εστιάσω στο τρίπτυχο που για εμένα χαρακτηρίζει την επιτυχία ή μη ενός παιχνιδιού στρατηγικής με μινιατούρες: Θεματικό υπόβαθρο (fluff), Σύστημα κανόνων και Μινιατούρες.

Το μεν υπόβαθρο είναι φυσικά η γνωστή σε όλους μας Μέση Γη του Τόλκιν στο τέλος της Τρίτης Εποχής. Ένας κόσμος δηλαδή που είτε λόγω τον απίστευτων ταινιών του Jackson, είτε από το ίδιο τα βιβλία μας παραπέμπει όλους σε επικές μάχες, που χαρακτηρίζονται από ένα ρομαντικό fantasy στοιχείο. Είναι δηλαδή ένα ευχάριστο διάλειμμα από το θεαματικό high magic fantasy χαρακτήρα της 8^ης έκδοσης του Warhammer ή των MMORPG που έχουν καθιερωθεί τα τελευταία χρόνια. Από την άλλη, το πρόβλημα με το background του παιχνιδιού είναι ότι είναι τόσο καλά δουλεμένο που δύσκολα βρίσκει ο παίκτης τρόπους να προσθέσει την δική του πινελιά στο fluff.

Στο σύστημα μάχης τώρα… πραγματικά τρομερό. Το μοναδικό ψεγάδι είναι οι πολλές ζαριές που απαιτούνται μιας και κάθε μία μινιατούρα επιτίθεται μόνη της και όχι ανά unit όπως στο WHFB για παράδειγμα. Αλλά όσο η μάχη προχωράει και οι μινιατούρες μειώνονται, το θέμα καλυτερεύει αισθητά. Από την άλλη η έλλειψη save rolls κάνει την μάχη πιο γρήγορη και καθιστά ιδιαίτερα σημαντική την θέση των μινιατούρων στην μάχη. Το τελευταίο είναι και η πεμπτουσία του παιχνιδιού μιας και έκβαση της μάχης εξαρτάται από το movement σε συνδιασμό βέβαια με το σενάριο. Η κίνηση είναι το σημαντικότερο θέμα στο LoTR SBG και είναι εντελώς ρεαλιστική μιας και μιλάμε για ένα 100% skirmish παιχνίδι. Κατά την άποψή μου είναι και το μυστικό της επιτυχίας του συστήματος. Η τόσο ελεύθερη κίνηση κάνει την γραμμή της μάχης να μετατρέπεται από δύο αντίπαλα καλοσχηματισμένα block σε ένα χαοτικό συνονθύλευμα πολεμιστών… εντελώς κινηματογραφικό! Παράλληλα η απλότητα του συστήματος επαναφέρει το wargaming στα βασικά… τακτική κίνηση και ποικιλία σχηματισμών των πολεμιστών!

Τέλος για τις μινιατούρες δεν έχω να πω και πολλά. Είναι πραγματικά πολύ καλοδουλεμένες και επηρεασμένες εντελώς από την αγαπημένη τριλογία του άρχοντα. Το μόνο κακό είναι ότι η γκάμα είναι κάπως περιορισμένοι ειδικά για τις λιγότερο δημοφιλής λίστες. Όμως με τον ερχομό των δύο ταινιών Hobbit, ελπίζω να λυθεί το θέμα αυτό στο άμεσο μέλλον και να δούμε μερικά νέα πλαστικά κιτ για το LoTR.  

Περνώντας στις δύο πρώτες μάχες μου λοιπόν. Έπαιξα με 500 πόντους Gondor. Η λίστα που χρησιμοποίησα ήταν η εξής:

Faramir (Heavy Armor)

Captain of Minas Tirith (Horse, Lance, Shield)

6 Guards of the Fountain Court (Shield)

4 Knighs of Minas Tirith (Shield)

8 Warriors of Minas Tirith (Shield)

8 Warriors of Minas Tirith (Shield, Spear)

8 Warriors of Minas Tirith (Bow)

1 Warrior of Minas Tirith (Banner)

500 πόντοι Gondorians, έτοιμοι για μάχη!

Ο αντίπαλος μου aka Χρήστος ή Paranoid (τον οποίο και ευχαριστώ για την υπομονή του και τις απίστευτες μάχες!) έπαιξε με μια δοκιμαστική λίστα Corsairs of Umbar. Είχε τον Dalamyr, τον Knight of Umbar, έναν bosun, 6 Arbalesters και 18 απλούς κουρσάρους 2 εκ των οποίων με bows και οι υπόλοιποι με spears ή bucklers.

Η πρώτη μάχη ήταν ένα κλασικό σενάριο Meeting Engagement. Μη έχοντας εμπειρία έμεινα πίσω και προσπάθησα να φθείρω τον αντίπαλο με τις βολές μου μέχρι να με πλησιάσει. Στην συνέχεια εξελίχθηκε μια επική μάχη block εναντια σε block όπου ο Knighs of Umbar απασχόλησε πολλούς πολεμιστές μου μέχρι να εξαφανισθεί από το παιχνίδι. Ευτυχώς ο μεγαλύτερος αριθμός στρατιωτών μου μου έδωσε το πλεονέκτημα και στο τέλος κατάφερα να σπάσω την δύναμη του αντιπάλου μου. Μεγάλο μάθημα από την μάχη αυτή ήταν η λάθος χρήση του ιππικού μου. Απλά δεν κατάφερα να κάνω κανένα charge της προκοπής αλλά ευτυχώς από την άλλη απασχόλησα για αρκετή ώρα τους τοξότες του Χρήστου με αποτέλεσμα να τους αποκόψω από την μάχη την ώρα που τους είχε πραγματικά ανάγκη.

Δεύτερη μάχη… Take and Hold. Το objective ήταν ένα άγαλμα στο κέντρο του τραπεζιού ενώ οι πολεμιστές μας έβγαιναν σχεδόν τυχαία από διάφορα σημεία του τραπεζιού. Χωρίς τακτικό στήσιμο του στρατού και με τις δυνάμεις διασπασμένες από την αρχή, όλο το παιχνίδι κατέληξε να είναι ένα πλήθος από μικρές μάχες που εμπόδιζαν παράλληλα την κίνηση του αντιπάλου προς το άγαλμα… Στο τέλος ο Χρήστος νίκησε…χάνοντας! Έφαγα σχεδόν όλο του τον στρατό αλλά το παιχνίδι τελείωσε με ένα κουρσάρο αγκαλιά με το άγαλμα την ώρα που οι άντρες μου με τον Φάραμιρ να ηγείται, έτρεχαν προς το κέντρο του τραπεζιού.

Συνολικά ήταν μια πολύ ευχάριστη πρώτη επαφή με το παιχνίδι. Σίγουρα ανυπομονώ να ξαναπαίξω για να μάθω καλύτερα τον στρατό μου και τις τακτικές του παιχνιδιού αλλά παράλληλα πρέπει αφενός να φτάσω τους 700 πόντους Gondor και επίσης να ξεκινήσω να ετοιμάζω και μια λίστα κακών για να είμαι tournament legal. Πολύ βάψιμο στην μέση γη δηλαδή στο προσεχές μέλλον!!!        

Elengar, Captain of Gondor + KoG

Κάνοντας ένα διάλειμμα από τους Crimson Fists, είπα να βάψω επιτέλους έναν ήρωα (foot and mounted) που είχα κονβερτάρει πριν αρκετό καιρό για τον στρατό της Gondor.

Elengar, Captain of the Knights:

Για το conversion χρησιμοποίησα ένα καραφλό κεφάλι (εις διπλούν) από το κιτ των corsairs of Umbar. Αντίστοιχα για σώμα χρησιμοποίησα τον μεταλλικό captain of Gondor για την πεζή μινιατούρα, και έναν απλό Knight of Gondor για την έφιππη. Ακολουθούν άλλες δύο φωτογραφίες με τον νέο καπετάνιο  να συνοδεύει μερικούς επίσης φρεσκοβαμμένους Knights of Gondor στην μάχη!

Plastic Osgiliath Veterans

Επιτέλους ένα νέο post στο blog! Η θητεία στον στρατό δεν δίνει πολλές ευκαιρίες για πρόσβαση στο ιντερνετ τελικά, με αποτέλεσμα να αφήσω το blog μου χωρίς ανανέωση για πάνω από 3 μήνες... Παρόλα αυτά στον ελεύθερο χρόνο μου δίνεται η ευκαιρία να βάψω μέσα στον στρατό! Οι συνθήκες βέβαια δεν είναι οι καλύτερες, εντούτοις είναι καλύτερα από το τίποτα...

Έπεσαν στα χέρια μου λοιπόν (thanx Tzorz!) αρκετά πλαστικά μοντέλα Gondorians από το παιχνίδι Lord of the Rings. Είχα ήδη αρκετούς πλαστικούς Warriors of Minas Tirith (WoMT), οπότε αποφάσισα να μετατρέψω μερικούς σε Osgiliath Veterans. Τα μοντέλα των Osgiliath Veterans της GW, είναι μεταλλικά και ως αποτέλεσμα αρκετά ακριβά. Στην ουσία όμως, είναι απλοί WoMT με έξτρα λεπτομέρειες όπως κάπες, μούσια, φθορές στις πανοπλίες και σακίδια, όπως φαίνεται και στην δίπλα εικόνα. Με λίγο green stuff λοιπόν, προσέθεσα κάπες και μούσια σε πλαστικούς WoMT, ενώ χρησιμοποίησα και μερικά σακίδια από πλαστικά κιτ της Empire από Warhammer. Επέλεξα να μετατρέψω μόνο WoMT με hand weapons + shield και spear + shield και όχι πολεμιστές με τόξα καθώς δεν βρίσκω τον λόγο από πλευράς κανόνων του lotr να χρησιμοποιήσει κανείς Osgiliath veterans με τόξα. Είναι η πρώτη φορά που προσπάθησα να προσθέσω κάπες σε μοντέλα χρησιμοποιώντας Green Stuff οπότε το όλο εγχείρημα ήταν και μια μικρή προπόνηση. Στο αποτέλεσμα λοιπόν: 

Η ποιότητα των φωτογραφιών δεν είναι καλή, όπως άλλωστε και η ποιότητα του βαψίματος ελέω έλλειψης σωστού φωτισμού στο στρατόπεδο. Με την πρώτη ευκαιρία θα προσθέσω γρασίδι στις βάσεις και έτοιμα τα μοντέλα. Ίσως στο μέλλον προσθέσω άλλους 2-3 βετεράνους στην συλλογή μου αλλά αυτό θα φανεί και από το playtesting, ανάλογα με το αν βοηθούν ή όχι στην μάχη σε σχέση με τους απλούς WoMT. 

Men of Gondor!

Είπα να κάνω ένα μικρό διάλειμα από τους Norse μου και να ασχοληθώ με κάτι διαφορετικό για αλλαγή. Ψάχνοντας στο bits box μου βρήκα μερικά πλαστικά μοντέλα για το Lord of the Rings που είχα μαζέψει (όπως όλος ο κόσμος) από τα εβδομαδιαία περιοδικά της de Agostini πριν αρκετά χρόνια.

Κοιτώντας ποια από τα μοντέλα άξιζε να βάψω, παρατήρησα ότι είχα τον Faramir με στολή της Minas Tirith και μερικούς πολεμιστές της Gondor. Ήταν οι μοναδικές μινιατούρες που μπορούσαν να συνδιαστούν για να φτιάξω ένα μικρό warband και παράλληλα οι μεταλλικές στολές των Gondorians είναι ότι πρέπει για ένα χαλαρό βαψιματάκι με πολλά drybrush!

Το βάψιμο της ομάδας μου πήρε λιγότερο από 4 ώρες και περιελάμβανε απανωτά drybrush και washes και λίγο παραπάνω προσοχή στις λεπτομέρειες των μοντέλων. Το καλό με την κλίμακα του lotr (28 mm realistic) είναι ότι δεν έχει νόημα να βάψεις προσεκτικά τα πρόσωπα και επίσης οι λεπτομέρειες στα μοντέλα είναι πραγματικά ελάχιστες, ευνοώντας το γρήγορο βάψιμο. Έβαψα το ύφασμα στις στολές των Gondorians μπλε και όχι μάυρο όπως στην ταινία, για να έχει λίγο παραπάνω ενδιαφέρον το warband και να διαφοροποιηθώ από το συνηθισμένο color scheme.

Όπως τα υπολογίζω, η ομάδα έχει μέγεθος 160 πόντων περίπου. Ίσως στο μέλλον βάψω και τον Aragorn που επίσης έχω με στολή της Gondor από το "Return of the King". Και φυσικά με την πρώτη ευκαιρία, σκέφτομαι να τους δοκιμάσω και στο πεδίο της μάχης. Το σύστημα του LotR είναι αρκετά εύκολο για να το μάθει κανείς αλλά δύσκολο να το "σπάσει" και δίνει αμφίροπες και θεαματικές skirmish μαχούλες. Για να δούμε!